محمد مهدي تهراني

خرداد 76 مطلع تئوریزه شدن شعارهایی جدید و پرطمطراق بود که در میانشان بعد از آزادی شاید دموکراسی بیش از همه جلب توجه می کرد. این گونه بود که در فضای آن روز و حتی سال های بعد از آن، اصلاح‌طلبان در ظاهر داعیه دار دفاع از جمهوریت نظام شدند تا هر روز به بهانه ای "میزان رأی ملت است" را به رخ رقیب بکشند و از در خطر بودن جمهوریت نظام سخن بگویند.

جایگاه دموکراسی و دموکراسی خواهی تا بدانجا بود که حتی سید محمد خاتمی فراگیر شدن طرح آن را دلیل بر حقانیت و اصالت اصلاحات دانست. او در نوشته‌اي با عنوان "نامه ای برای فردا" نوشت: «در حقانیت و اصالت اصلاحات همین بس که امروز نه تنها جریان های سنتی جامعه و اکثر قریب به اتفاق نیروهای سیاسی در داخل و خارج از کشور، بلکه حتی مخالفان فکری و سیاسی این نظام هم از ضرورت استقرار دموکراسی سخن می گویند.»

اصلاح‌طلبان معتقد بودند عدم توجه به خواست اکثریت، دیکتاتوری اقلیت را رقم می زند. کسانی که به خواست و رأی ملت توجه نمی کنند و در مقابل اکثریت می ایستند، از روحیه استبدادی برخوردارند. مطابق تحلیل اصلاح‌طلبان حتی علی(ع) هم آنگاه که خود را مقبول مردم ندید، سکوت کرد و در خانه نشست.

بیست و دوم بهمن هنگامه فریاد یک ملت بود تا خود رأی و خواستش را برای همگان به نمایش بگذارد و توضیح دهد که انسان زنده وکیل و وصی نمی خواهد! کسانی که ریاکارانه دم از مردم می زنند، مخاطب این همه بودند. رهبر انقلاب هم ضمن تجلیل از حضور مردم به همین نکته اشاره کردند: «آيا حضور ده‌ها ميليون انسان بصير و پُر انگيزه در جشن سی و يك سالگی انقلاب كافی نيست كه معاندان و فريب خوردگان داخلی را كه گاه رياكارانه دَم از "مردم" مي‌زنند، به خود آورد و راه و خواست مردم را كه همان صراط مستقيم اسلام ناب محمدی صلّی‏الله‏عليه‏و‏آله و راه امام بزرگوار است، به آنان نشان دهد؟»

بیست و دوم بهمن حماسه آفرینان همیشه انقلاب باز هم به صحنه آمدند تا فریاد اکثریت را به گوش های ناشنوای مدعین جمهوریت نظام برسانند. و اکنون از پس فریاد بلند ملت در 22 بهمن این سوال باقی است که چرا فتنه‌گران به رأی اکثریت احترام نمی گذارند؟ چرا سر تعظیم در برابر دموکراسی فرود نمی آورند؟

اگر مقدمات استنتاجی بحث همان حرف و حدیث های خاتمی و همراهانش در خصوص دموکراسی باشد، اکنون چه کسی دارای روحیه دیکتاتوری است؟ چه کسی مستبد است؟ اگر اکثریت چنانچه برخی خیالبافان می پنداشتند، از آن سبزها بود، چرا نتوانستند 22 بهمن را به نفع خود مصادره کنند؟ و اکنون که مردم آمده اند چه حجتی برای مواجهه با خواست اکثریت برایشان باقی است؟

خاتمی در جایی می گوید: «دموکراسي بديل خودکامگي است و نبايد ذره‌اي در ترجيح دموکراسي به خودکامگي ترديد کرد.» مطابق تحلیل اصلاح‌طلبان کسی که از دموکراسی و خواست اکثریت بگریزد، خواه ناخواه در بند خودکامگی خواهد افتاد. و انگار امروز همه این تحلیل ها و سخنرانی ها چون شمشیر دولبه اصلاح‌طلبان را نشانه گرفته است.

فیس بوک و بالاترین طی این روزها صحنه یأس، ناامیدی و اعتراف به جایگاه اقلیتی فتنه‌گران بود. اکنون که حضور ملت، خواست اکثریت را به تصویر کشیده است، برابر همان مختصاتی که اصلاح‌طلبان از دموکراسی ترسیم می کردند، باید از ملت عذرخواهی کنند و از اینکه در مقابل اکثریت ایستاده اند و برای کشور مساله ایجاد کرده اند، شرمنده باشند.

البته حالت دیگری هم وجود دارد و آن این است که بي‌پرده اعلام كنند از دموکراسی خواهی برگشته و دیگر اعتقادی به خواست اکثریت ندارند. در این حالت طبیعتا گریزی از القابی که خود برای متمردین از خواست اکثریت در نظر می گرفتند، نخواهند داشت.